ALEKSITIMIJA I TRAUMA

Aleksitimija, osobina ličnosti koju karakteriše teškoća u identifikaciji i opisivanju emocija je u značajnoj konekciji sa traumtskim iskustvima iz djetinjstva.

Trauma u djetinjstvu, odnosno rana traumatska iskustva, kao što su iskustva emocionalnog zanemarivanja, zlostavljanja i fizičkog zanemarivanja, identifikovni su kao transdijagnostički faktor rizika za razvoj aleksitimije. To znači da osobe koje su doživjele traumu u djetinjstvu imaju veći rizik od ispoljavanja aleksitimije i razvoja niza mentalnih poremećaja kasnije u životu. Prevalencija aleksitimije je oko 10% u opštoj populaciji, a veći procenti su uočeni kod muškaraca.

Uticaj aleksitimije na socijalne i intimne odnose kod pojedinaca je veoma značajan i nezanemariv. Osobe s aleksitimijom često se bore da prepoznaju i razumiju vlastite emocije, što može ometati njihovu sposobnost da efikasno prenesu tj verbalizuju svoja osjećanja drugima. Ova poteškoća u emocionalnom izražavanju može dovesti do problema i disfunkcionalnosti u interakcijama sa drugim osobama, jer pojedinci s aleksitimijom mogu imati limitiranu empatiju i razumijevanje drugih.

Studije ukazuju da je aleksitimija usko povezana s posttraumatskim stresnim poremećajem (PTSP) i depresijom, od kojih oba mogu nastati iz doživljene traume u djetinjstvu. Prisustvo aleksitimije može amplifikovati doživljenu traumu i doprinijeti razvoju teže kliničke slike odnosno pogoršanju ovih mentalnih poremećaja. Jednostavno, razumijevanje i rješavanje emocionalnih deficita povezanih s aleksitimijom su od suštinskog značaja u liječenju i rješavanju problema vezanih za traumatska iskustva iz ranog perioda života.