BARTONELLA I SHIZOFRENIJA

Riječ Bartonella, možda na prvu pomisao podsjeća na neku italijanski hranu , eventualno neki koktel , ili hajde da budemo kreativni, neki brend cipela sa Apenina, ali na žalost ostaćemo razočarani, jer Bartonella to nije. Bartonella je gram-negativna bakterija , koja je nedavno privukla pažnju u psihijatrijskim istraživanjima zbog svoje potencijalne konekcije sa shizofrenijom . Vrste Bartonella, za koje se zna da izazivaju infekcije poput bolesti mačjih ogrebotina i rovovske groznice, obično se prenose putem vektora kao što su buhe, uši i krpelji. Iako su ove infekcije često povezane s febrilnim bolestima i vaskularnim proliferacijama, novi dokazi ukazuju na moguću povezanost između infekcija Bartonella i neuropsihijatrijskih poremećaja, uključujući shizofreniju. Što se tiče mikroorganizama pored Bartonelle u epiopatogenezi psihijatrijskih odnosno mentalnih poremećeja možemo izdvojiti I Toxoplasmu gondii i Cytomegalovirus.

Shizofrenija je složen psihijatrijski poremećaj sa jakom genetskom komponentom kojeg karakterišu halucinacije, deluzije i kognitivna oštećenja, kasnije je evidentna i klinička slika dijabetesa koja se javlja kod shizofrenih pacijenta. Sama etiologija shizofrenije je multifaktorska, uključuje genetske koje smo već pomenuli, sredinske i biološke faktore. Nedavne studije sugerišu da infekcije i imunološki odgovori mogu igrati značajnu ulogu u patogenezi shizofrenije. Bartonella, sa svojom sposobnošću da izbjegne imunološki sistem i uspostavi hronične infekcije, predstavlja evidentnu biološku vezu.

Istraživanja pokazuju da Bartonellamože napasti centralni nervni sistem (CNS), što dovodi do neuroinflamacije . Ovaj inflamatorni odgovor može doprinijeti patofiziologiji shizofrenije. Na primjer, skorašnje studije ukazuju da pacijenti s neuropsihijatrijskim simptomima , uključujući shizofreniju, imaju veću stopu infekcije Bartonella u odnosu na zdrave kontrolne grupe. Sklonost bakterije da izazove proliferaciju endotelnih ćelija i angiogenezu u CNS-u mogla bi potencijalno poremetiti neuronske krugove i neurotransmiterske sisteme, što je u uzročno-posledičnoj vezi patofiziologije shizofrenije.

Istraživanje iz 2024 godine objavljeno 6. juna u Frontiers in Psychiatry ukazuje da posto učesnika u studiji kojima je dijagnostifikovana psihoza imalo je DNABartonelle u krvi u poređenju sa 14% u kontrolnoj populaciji. Uz to, korištenjem DNA sekvenciranja, tim naučnika je uspio identifikovati vrstu Bartonella za 18 od 31 učesnika u istraživanju sa Bartonellom u krvi , uključujući infekciju ili ko-infekciju sa Bartonella henselae (11/18), Bartonella vinsonii subsp. berkhoffii (6/18), Bartonella quintana (2/18), Bartonella alsatica (1/18) i Bartonella rochalimae (1/18)

Jednostavno, sposobnost Bartonelle da inducira trajnu infekciju niskog stepena u skladu je s opažanjima hronične imunološke aktivacije kod shizofrenije. Povišeni citokini i imunološki markeri, koji se obično viđaju kod shizofrenih pacijenata, mogu biti odgovor na takve infekcije . Ovaj hronični imunološki odgovor može promijeniti funkciju mozga i doprinijeti razvoju ili pogoršanju psihijatrijskih simptoma.

Iako je povezanost između Bartonelle i shizofrenije intrigantna, bitno je napomenuti da istraživanja svakim danom sve više napreduju. Uspostavljanje uzročne veze zahtijeva opsežnije studije s većim uzorcima i različitim metodologijama. Svi se nadamo da bi razumijevanje ove potencijalne veze moglo razviti put novim terapijskim pristupima usmjerenim na infektivne agense u liječenju i prevenciji shizofrenije, naglašavajući zamršenu interakciju između zaraznih bolesti i mentalnog zdravlja koja je poslednjih godina sve evidentnija.